Het is week vijf van de verbouwing en ik lig met griep op bed. In en om mijn huis krioelt het van de bouwvakkers. De radio staat op volume hard, zodat je de liedjes boven de zaagmachine uit kan horen. Af en toe zingt er iemand keihard mee: don’t you want me baby? Terwijl ik doe alsof ik op het strand lig, met al die gezellige geluiden om me heen, val ik in slaap. Wanneer ik twee uur later wakker word, is op zolder het grote nieuwe dakraam volledig afgetimmerd, de luchtbuizen hebben een koof gekregen en beneden zijn er ramen vervangen. Ik heb zoveel respect voor deze mannen. Het plezier dat ze met elkaar beleven aan hun werk is te horen en te zien.

September vorig jaar is de renovatie gestart. Opeens liepen er bouwvakkers rondom en op de huizen van mijn achterburen. Vanuit mijn tuinbed in de zon leek februari 2020 gelukkig nog ver weg. Ik zag de huizen van mijn achterburen erg mooi worden en de steigers in mijn straat steeds dichterbij komen.

Begin februari lag er een uitgebreide planning in mijn brievenbus. Per dag stond beschreven wat er zou gaan gebeuren. Ik was onder de indruk! De zolder moest leeg en dus werden de slaapkamers vol. Zo vol dat mijn kinderen er niet meer konden slapen. Ik was home alone in een huis omringt door krakende steigers in de storm Ciara.

‘De Trebbels, wij vliegen uw huis door’, was de tekst op het afdekfolie van mijn vloer, vergezeld met een tekening van schattige vogeltjes. Die schattige vogeltjes bleken stoere, sterke mannen die ervoor hebben gezorgd dat thuis komen elke dag een feestje was. Dan hing er gewoon een nieuwe cv ketel en een warmtepomp op zolder, had ik opeens licht en elektriciteit in mijn schuur en was er zomaar die nieuwe voordeur.

Mijn eerste contact met de bouwvakkers was onvergetelijk. We hadden op school een ‘crazy hairday’ gehad. Net toen ik dacht ongezien thuis te zijn gekomen, ging de bel. Daar stond ik dan, met een palmboom op mijn hoofd in de deuropening. Ik maak wel eens raardere dingen mee, was de nuchtere reactie. In de functieomschrijving van bouwvakkers staat zeker weten: kunnen omgaan met allerlei soorten mensen.

Deze week is mijn vocabulaire aangevuld met het woord: schaft. Mijn slaapkamerraam zou na de schaft vervangen worden. Dan kan ik mooi nog de hele ochtend slapen, dacht ik. Maar om tien uur werd er opeens op mijn raam geklopt? De schaft was voorbij. Schaften kun je blijkbaar om half tien én om twaalf uur doen. Laat ik dat woord volgende week eens introduceren bij mijn kleuters.

Dinsdag vliegen de Trebbels mijn deur weer uit! Maar een ding staat vast. In dit prachtig verbouwde huurhuis blijven de geluksvogels nog graag heel veel jaren wonen.